Amerykanie potrafią gotować, koniec kropka. Jest kalorycznie, ale nie jest fastfoodowo- stereotypowo(stereotypy generalnie dostają zadyszki, o czym jeszcze nieraz napiszę). Poza wielkością opakowań, która powoduje wiele śmiechu. Dziś gotowałam dla całej bazy(jest nas mniej więcej 15 osób, tym razem piątka skoczyła obejrzeć jakiś Broadway,więc gotowałam dla dziesięciu osób) , w menu były faszerowane papryki z dodatkami i na liście zakupów wpisałam między innymi: 4 worki ryżu,natkę pietruszki(opisując ją jako green part of parsley), świeżą kolendrę, rukolę, a także 1,2kg mielonej wołowiny. Spis wręczyłam Monique, która po chwili aż krzyknęła z wrażenia:
-Roumiem że armia wpada na obiad?
Okazuje się po dość długich dyskusjach, że worek ryżu to tu równowartość 9 naszych, że rukola nazywa się tu po prostu rucola,a nie rocket(are you sending us into space???), coriander to dla nich nasiona, więc fresh coriander na mojej liście nie miał sensu, bo liście kolendry to po tej stronie oceanu cilantro.
-And what more is there than green part of parsley?
To z kolei nieporozumienie wynikające z braku znajomości pietruszki jako korzenia, a nie jedynie naci.
Oczywiście potem nastąpiła konwersja kilogramów na funty.
Koniec końców jedyne, co do czego obydwie nie miałyśmy wątpliwości, to 4 przewidywalne pomidory.
Wracając do tematu. Faszerowane papryki to raczej przeciętne danie spośród tu serwowanych. Mimo tego że niektórzy spędzili tu miesiące, codziennie wieczorem mamy ucztę. Nie inaczej było podczas wielkanocnego wyjazdu do Filadelfii, zarówno podczas rodzinnego obiadu z rodziną Dana, jak i następnego dnia. Nie, nie widziałam Liberty Bell, ale jadłam najlepszy corned beef w moim życiu, próbowałam specjalności miasta- cheese steak sandwich, i wiem już co to grits. Z całego miasta zapamiętam pewnie przede wszystkim targ i stoisko z kilkudziesięcioma rodzajami oliwy z oliwek, którą można próbować jak wino.
0 comments:
Post a Comment