This land is your land

This land is your land, this land is my land

From the Redwood Forest to the New York Island

The Canadian mountain to the Gulf Stream waters

This land is made for you and me.

Woody Guthrie napisał ten folkowy szlagier o swojej ojczyźnie w 1940 roku. Była to odpowiedź na zbyt według niego idealistyczną i nieprawdziwą pieśń "God Bless America". Interesujące, że wkrótce po napisaniu pierwszych zwrotek, obrazujących zachwyt krajem równych szans, napisał wkrótce kolejną, która brzmi następująco:

In the squares of the city, In the shadow of a steeple;

By the relief office, I'd seen my people.

As they stood there hungry, I stood there asking,

Is this land made for you and me.

Piszę o tej piosence nie tylko przez tematykę; przede wszystkim świetnie ukazuje ona ten moment, kiedy kończy się bezkrytyczny zachwyt i zaczynają się wątpliwości. Po prawie trzech tygodniach spędzonych w Long Beach jestem pełna pytań bez jednoznacznych odpowiedzi. 

Pracowaliśmy dziś nad dużym domem przy Walnut Street; w pewnym momencie przyszedł sąsiad i zaczął rozmawiać z osobami ktore akurat miały przerwę. Był dość agresywny i nie po raz pierwszy dostało nam się za coś, za co możnaby pomyśleć należą nam się raczej tylko dobre słowa. Po co pomagamy temu człowiekowi? Przecież po nieudanej operacji zmiany płci dostał milion dolarów odszkodowania, jesteśmy kretynami i dajemy się naciągać.

Tak,takie rzeczy tylko w Long Beach.

A co,jeśli sąsiad ma rację?